de Raad van Discipline bestond uit 6 personen; te weten: mr. P.H. van Ginkel als voorzitter
en de mrs. W.L. Harenberg, E.M.M. van de Loo, W.M. Poelmann, E.J. Verster als raadsleden

IRM . . Juristen . . EU Grondwet <==> SDN . . Klokkenluider . . Site Rietveld . . Weblog Rietveld


Speciale aandacht voor de brief aan de minister van Veiligheid en Justitie

Aan alle volksvertegenwoordigers, ministers, justitiële en politieambtenaren, mijn verslag van overheidsfraude in de brief aan minister Opstelten over binnenvallen van politie in opdracht van de Officier van Justitie. Zie Deel I en Deel II van het interview, waarin misbruik van bevoegdheden en manipulatie met boze opzet verklaard worden. Deel III kan aanleiding zijn voor een kabinetscrisis omdat minister Donner en minister Verhagen beiden verantwoordelijk zijn voor de uitwassen bij het UWV, het CJIB, de ambassade in Jakarta en het beleid voor Justitie en Buitenlandse Zaken.
De gevolgen voor Ir. R.A.A. Rietveld en zijn families leiden tot een forse schadeclaim. Het wel verantwoordelijk, maar niet aansprakelijk zijn, gaat in deze affaire zeker niet op (volgens oud-premier J.P. Balkenende). Overzicht van documenten die bewijzen wat Rietveld verklaart. In Deel IV noemt Ir. Rietveld namen van personen over (gedoogde) overheidscriminaliteit. Tot nu toe durft niemand vragen stellen. Ook de media niet ! Vooral nu de RVD het stellen van vragen verbiedt.

Groeiend verslag van het EuroStaete-symposium over kwalijke zaken in de rechtspraak

             EuroStaete en Kanata m.b.t. het Tribunaal en de Rechten van de Mens

Uitnodiging aan alle ministers en staatssecretarissen, (per briefpost)

Ook in het Oost-Indische land van Indonesië is men zich bewust dat de mensenrechten een steeds prominenter aspect zijn van de lokale en mondiale politiek. Met name in het Midden-Oosten roert de bevolking zich om meer vrijheid en het recht op vrije meningsuiting en een eerlijker verdeling van de economische productie.

Ir. R.A.A. Rietveld heeft veel te danken aan de Indonesische regering die hem in eerste instantie de hulp bood die hij nodig had om te overleven. Hulp die door de Nederlandse overheid via het UWV en het ministerie van Buitenlandse Zaken onder leiding van ir. L. Klijnsma hem en zijn tweede gezin werd ontzegd. Sterker nog, de ambassade in Jakarta deed letterlijk niets om zijn medische toestand te hulp te komen en deed feitelijk het omgekeerde van wat Nederland als ondertekenaar van het Verdrag van de Rechten van de Mens behoorde te doen, maar grofweg naliet. Grove nalatigheid is daarbij zeker aan de orde. Drie levensreddende operaties, dankzij de Indonesische regering, de artsen en Rietveld's familie deed hem overleven. Een internationale schande voor Nederland dat op de derde plaats staat op de wereldranglijst van 168 landen om recht te verkrijgen voor de burgers, net boven Zimbabwe (bron Amnesty International).

Rietveld brengt op dit moment een bezoek aan de kleinzoon van de vredesactivist Mohandas Karamchand Gandhi en heeft verder gesprekken met o.a. prof. dr. Otto C. Kagilis en grootindustrieel Mr. Ram.

Links de kleinzoon Tushar van Ghandi in het midden Mr. Ram en rechts Ir. R.A.A. Rietveld

Rietveld spreekt over samenwerking op het gebied van de mensenrechten en de integriteit van de rechtspraak waar hij in Nederland grote problemen mee heeft en had. Hij procedeert met name tegen de manipulatie van het recht omdat advocaten in het Nederlandse rechtssysteem in de rechtszaal ongestraft mogen liegen, lasteren, meineed plegen, vervalsen en de rechter doelbewust misleiden. Aangezien rechters ook advocaat zijn in de functie van rechter-plaatsvervanger, is van een integere rechtspraak in Nederland duidelijk geen sprake wanneer de belangen van de Staat der Nederlanden of multinationals, banken en verzekeraars in het geding zijn.

Rietveld attendeert daarom op zijn dossier dat op het internet scherpe kritiek geeft op het functioneren van het recht in Nederland: www.mstsnl.net/rietveld/rietveld-rutte.htm

Enkele van de tienduizend beschikbare bewijzen van kruisverbanden op hoog niveau

Aangifte van strafbare feiten tegen overheidsinstellingen als het UWV

Huizen, 6 juli 2011, 20.36 uur
Persbericht

Uit journalistieke kringen op het Binnenhof vernamen wij dat bij de persconferentie met de minister-president geen vraag mag worden gesteld over de affaire Rietveld: www.sdnl.nl/rietveld-rutte.htm.
De Rijksvoorlichtingsdienst heeft laten weten dat vragen over dit onderwerp taboe zijn.

Redactie Sociale Databank Nederland - sdn@planet.nl op http://www.sdnl.nl - Tel. 035-5268153

Tot op de dag van vandaag slikt de Nederlandse pers de politieke censuur in perscentrum Nieuwspoort als zoete koek. Het volk krijgt zo precies de regering die het verdient met bezuinigingen op kunst, cultuur, zorg, welzijn, werken en wonen, alleen maar omdat een boekhouder meent dat het amputeren van koopkracht van de burger een oplossing biedt voor een fout verdeelsysteem in onze economie. Niemand stelt ook hierover vragen. De politieke partijen niet, de bonden niet, de kunstenaars niet, en natuurlijk geen enkele journalist. Ze stampen een beetje rond op het Malieveld en dat was het dan. Het is gemakkelijker om in Afghanistan als oorlogsverslaggever tegen een kogel aan te lopen (want dat gebeurt zonder de eigen wil) en als held te worden geëerd, dan om vragen te stellen over binnenlandse zaken zoals die bij de SDN aan de orde zijn gesteld. Zie: het interview met Ir. R.A.A. Rietveld. Want dat is een autonome beslissing; en daar is pas echte moed voor nodig, met een einde aan de carrière. Vraag eens na bij de RVD: 070-3564100

P.s.: Wat vindt u van het totale zwijgen van journalisten en politici over de manipulatie van de journalistieke persvrijheid? In Engeland is het een groot schandaal dat telefoons van slachtoffers zijn gehackt. Maar hoe zit het met het censureren van de parlementaire pers door de regering? Waarom zwijgt iedereen? Bang voor de eigen positie? Vast wel. En we weten echt wel waartoe het kan leiden.