Pamela Hemelrijk: I saw a dead man win a fight

Pamela . . . Geld . . . SDN . . . Schandpaal . . . Persvrijheid . . . Politiek

Columniste Pamela Hemelrijk is overleden. Zij nam geen blad voor de mond !

Een kreet om verandering die wegstierf met de dood van Pim Fortuyn



14 mei 2002




I saw a dead man win a fight

Na de begrafenis van Fortuyn heb ik deze brief bij Gerard Spong in de bus gegooid:

Geachte heer Spong.

Een democratie waar de regering, omringd door lijfwachten, bij de begrafenis van een uit de weg geruimde oppositieleider op de voorste rij zit, om vervolgens de kathedraal via een achterdeur te verlaten, is opgehouden een democratie te zijn. Mijn laatste hoop is op u gevestigd.
U bent volgens mij de enige die moedig, schrander, welbespraakt en bovenal waarheidlievend genoeg is om de fakkel over te nemen. Ik doe, uit naam van de persvrijheid, een dringend beroep op u om uw diensten aan te bieden aan de lijst Fortuyn. Als kandidaat-minister bijvoorbeeld. Mijn stem heeft u.

Met de meeste hoogachting,

P. Hemelrijk

Ze zeggen wel eens dat Kok "de regie kwijt is", maar bij de begrafenis van zijn aartsvijand had hij de touwtjes weer stevig in handen, ere wie ere toekomt. Tot in de preek van de bisschop en de lijkrede van de broer herkende je zijn vale klerkenjargon. "...de overigens begrijpelijke woede en boosheid, die niet mag ontaarden in geweld..."; de vermaning om, net als de barmhartige Samaritaan, "solidair te zijn met onze medemensen in vreemde gebieden, die geteisterd worden door honger en oorlog..." Het leek waarachtig wel of het overbekende PvdA-standpunt inzake immigratie zelfs her nog aan de man moest worden gebracht.

De tekst van de broer was, zo te zien, tevoren door de RVD aan de pers uitgedeeld. Maartje van Weegen liet zich in haar zenuwen ontvallen dat "de broer van Fortuyn, die in overleg met het kabinet..." "...deze plechtigheid heeft georganiseerd", vulde ik aan. Maar ze maakte haar zin wijselijk niet af. Ik heb overigens niet de indruk dat die broer veel in te brengen heeft gehad, te oordelen naar het feit dat de ereplaatsen in de kerk waren ingeruimd voor Fortuyns grootste aartsvijanden. Bob Smalhout kreeg van de bisschop te horen dat hij geen lijkrede mocht houden voor zijn vriend, "omdat er was gekozen voor slechts één spreker". (Eveneens in overleg met het kabinet, neem ik aan).

Moet u horen. Fortuyn zijn lijk was maandag nog niet koud, of NOVA belde op. Maandenlang had ik zitten hopen op een kans om het in één van hun praatprogramma's op te mogen nemen voor Fortuyn. Maar niemand vroeg me. Terwijl ik toch behoorlijk onorthodoxe dingen schreef. En nu was ik ineens welkom om aan hun schijnheilige in memoriams mee te komen werken. Ik heb ze laten weten dat ik nooit meer iets met de Hilversumse media te maken wil hebben, omdat ik ze medeverantwoordelijk houd voor wat er is gebeurd; dat ze dit varkentje nou óók maar moeten wassen met behulp van hun vaste stamgasten Bram Peper, Hans van Mierlo, Boudewijn Büch, Maurice de Hond, Elsbeth Etty, Felix Rottenberg, Hubert Smeets, Jort Kelder, Willem Breedveld, Hans Wansink, Mark Kranenburg, Stefan Sanders, Joost Zwagerman, Marcel van Dam, Frits Abrahams, Rob de Wijk, Youp van 't Hek en Freek de Jonge.

Dat ik spg op hun talkshows, en dat ik mezelf een dure eed heb gezworen om nooit meer één voet in hun tv-studio's te zetten, zo lang als ik leef. (Vrijdag hoorde ik iemand, ik geloof dat het de massapsycholoog Henri Beunders was, pleiten voor een parlementaire enqute over de rol van de pers in de affaire-Fortuyn. Het zal mij een waar genoegen zijn daar mijn hart te luchten als het ooit zover mocht komen. Maar dan zullen ze me wel wéér niet uitnodigen.).

Ergens in het huis van Fortuyn zwerft nog een fax rond, die ik maandagmiddag naar hem had opgestuurd. Het was een kopie van de laatste Intomart-peiling, die voorspelde dat de lijst Fortuyn de grootste partij zou worden. In de marge had ik gekrabbeld: "Zul je voortaan héél voorzichtig zijn op straat? Ik houd nu rekening met aanslagen." Een uur later was ie dood. Ik meld het maar even; dadelijk denkt de politie nog dat het een dreigement was, of dat ik van die aanslag heb afgeweten. En dan te denken dat ik al de koning te rijk zou zijn geweest als Pim Fortuyn de kans had gekregen om één zetel in de kamer te veroveren, teneinde de oppositie in dit land weer een échte stem te geven. Meer verlangde ik niet. Een kinderhand is gauw gevuld.

U realiseert zich toch hopelijk wel waaróm ze het nu op het Binnenhof zo in hun broek doen? Als de kandidaten van de lijst Fortuyn zoveel zetels halen dat zij in de regering doordringen (en daar ziet het wel naar uit), dan krijgen zij niet alleen toegang tot de notulen van de ministerraadvergaderingen van de afgelopen maanden, maar ook tot de dossiers van de BVD. En ik vrees dat deze demissionaire regering geen middel zal schuwen om dat te verhinderen.

Donderdagmiddag - de dag voor de begrafenis - ben ik naar Rotterdam gegaan, omdat de 3 publieke zenders in alle talen zwegen over de tienduizenden mensen die daar voor de kathedraal waren samengedromd om langs de kist te defileren (wachttijd: 3,5 uur). Pas in het NOS Journaal, dat blijkbaar de exclusieve rechten had verworven, doken de eerste beelden op. Het is onvoorstelbaar, maar terwijl zich in Rotterdam het grootste wereldnieuws uit de Nederlandse parlementaire geschiedenis voltrok, schotelden Nederland 1, 2 en 3 ons voetbal, natuurfilms en spelletjesprogramma's voor.

En - geloof het of niet - een oude aflevering van De Kloof, waarin Kok op de bekende onderdanige wijze werd geïnterviewd door Paul Witteman. CNN proberen dan maar. "Nou moet ik toch waarachtig", dacht ik bij mezelf, "mijn toevlucht nemen tot een buitenlandse zender om erachter te komen wat er in Rotterdam gaande is. Het lijkt goddomme wel oorlog". Bij de dranghekken op de Mathenesserlaan raakte ik aan de praat met een verslaggever van de Observer, die het schouwspel verbluft stond gade te slaan. Het verbaasde hem vooral dat er in geen velden of wegen camera's te bekennen waren, behalve dan een ploeg van TV Rijnmond (die overigens door de politie niet werd doorgelaten). "Apparently", zei ik vals, "the Dutch public broadcasting corporations consider this a local event".

Samen wandelden we langs de queuende Rotterdammers. "Wat staat er op die vlag?" vroeg de Observer. "Stop Left-wing Dictatorship", vertaalde ik. "Hoe zou je deze bijeenkomst willen beschrijven?" vroeg de Observer. "Als een massale en vernietigende motie van wantrouwen van het Nederlandse volk aan het adres van de Nederlandse regering", zei ik. "Mij doet het denken", zei de Observer dromerig, "aan de tijd dat ik nog correspondent was in het Oostblok. En aan een gedicht op een oud Schots oorlogsmonument, dat gewijd is aan de famous battle of Otterburn. Ik zal het even voor je opschrijven:"

    "...For I have dreamed a dreary dream
    Beyond the Isle of Skye;
    I saw a dead man win a fight,
    And I ween that man was I."

Pamela Hemelrijk



Commentaar:

Ook André Bos, slachtoffer van de Bijlmerramp stuurde Mr. G. Spong een bericht met een compliment over zijn optreden. Bos putte weer wat hoop uit de opmerkingen van Spong om het recht te laten zegevieren en ook politici, ministers en journalisten juridisch aan te pakken in geval van nalatigheid of verantwoordelijkheid. Dit op het nadrukkelijke verzoek van de vermoorde Pim Fortuyn. Hieronder de mail van mr. Spong aan André Bos, die geschokt reageerde met: Kennelijk is alleen voor grootkapitaal het RECHT weggelegd !!!!!!!!


-----Original Message-----
From: Secretariaat Spong Advocaten
To: André Bos [mailto:postbus@het-klankbord.nl]
Sent: Friday, May 31, 2002 4:03 PM
Subject: Bestaat er toch nog recht ?


Geachte heer Bos,

Onderzoek naar de mogelijkheden van berechting van de verantwoordelijken als door u bedoeld vergt gelet op de complexe materie zeer veel tijd en de kosten hiervan zullen aanzienlijk zijn. Te denken valt aan 75.000,--.

In het vertrouwen u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.

Hoogachtend,

G. Spong




-----Original Message-----
From: André Bos [mailto:postbus@het-klankbord.nl]
Sent: woensdag 29 mei 2002 23:36
To: G. Spong
Subject: Bestaat er toch nog recht ?


Geachte heer Spong,

Allereerst mijn felicitaties voor het doorzetten van de aanklacht tegen hooggeplaatste ambtenaren en volksvertegenwoordigers in ons land en het feit dat U zich niet door hen laat onder sneeuwen.

Gisterenavond tijdens het programma van Barend en van Dorp deed U mij naast deze uitspraken van mijn stoel vallen van verbazing. U kwam namelijk met een uitspraak dat hooggeplaatste ambtenaren zoals ministers wel degelijk strafrechterlijk kunnen worden vervolgd. Ik heb altijd bij iedere willekeurige advocaat te horen gekregen dat geen enkele hooggeplaatste ambtenaar kon worden vervolgd door de Pikmeer-arresten.


    TER ZAKE.....

Ik ben één van de vele betrokkenen van de Bijlmervliegramp in 1992. Tijdens de ramp heb ik als burger bewoners uit hun vaak brandende huizen gehaald. Vervolgens heb ik mij jaren lang ingezet voor enerzijds onderzoek en anderzijds opvang en begeleiding van slachtoffers. Ten gevolge van deze ramp ben ik mijn bedrijf en inkomen alsmede mijn relatie kwijt geraakt. Een huisdier van mij (een kat) bleek na de ramp een zware metalenvergiftiging te hebben opgelopen. Enkele maanden na deze ramp ben ik ziek geworden, dit begon met een lichte verkoudheid.

Na enkele jaren kreeg ik in opdracht van minister Borst, het Stadsdeel Amsterdam Zuidoost alsmede de Gemeenteraad van Amsterdam de psychiater Steinmetz op mijn dak gestuurd om mijzelf te laten onderwerpen aan een onderzoek om het bewijs te leveren dat het tussen mijn oren zat. Uit dit onderzoek is gebleken dat het tussen mijn oren prima in orde was, hetgeen ook als wetenschappelijke studie is gepubliceerd in het Noord-Hollands Dagblad.

In de loop der jaren is mijn gezondheid steeds verder achteruit gegaan met gevolg dat ik nu rond loop met onverklaarbare ontstekingen en onverklaarbare luchtweg problemen. Mijn pleura (de ruimte om de longen) loopt geregeld vol met vocht en ook weer automatisch leeg, hetgeen alleen voorkomt bij de Golf-veteranen. Ik heb inmiddels op 2 na alle mogelijke medische onderzoeken doorlopen om deze klachten te kunnen verklaren echter, iedere normale medische oorzaak moest worden uitgesloten met gevolg dat mijn klachten medisch gezien onverklaarbaar zijn. Het enige dat nu is vastgesteld is dat de buitenlucht voor mij invaliderend werkt en ik uitsluitend in een gesloten buitenwagen mijzelf buitenshuis mag voortbewegen.

Een aantal draagkrachtige slachtoffers hebben intussen een Mycoplasma onderzoek laten uitvoeren in Amerika, alwaar is vastgesteld dat een groot deel van deze mensen besmet waren. Een tweede optie die ook door de minister in de lokale media is onderschreven bestaat uit de mogelijkheid van een contaminatie met verarmd uraniumoxide, zoals uit stofmonsters die ook ik in de nabijheid van mijn woning heb verzameld, is gebleken en vastgesteld.

Voor deze onderzoeken is toestemming of opdracht van de minister nodig.

Tegelijkertijd worden we stelselmatig geconfronteerd met leugen en bedrog van de minister, zowel naar de Tweede Kamer als ook naar de rechter. Zo zouden de slachtoffers na het groot medisch onderzoek (niet meer dan een gemiddelde sportkeuring) worden voort behandeld. Gebleken is echter dat het groot medisch onderzoek het definitieve eindstation is. In een hoger beroep bij de Haagse rechtbank gaf zij aan, dat het schrappen van de onderzoeken voor Mycoplasma en Uranium voor bewoners en vrijwillige hulpverleners geen nadelige gevolgen zou hebben, daar de officiële hulpverleners hierop zouden worden onderzocht. Enkele maanden na deze verklaring aan de rechter trok minister Borst ook dat onderzoek naar verarmd uraniumoxide in onder het mom dat het teveel onrust zou zaaien onder de betrokkenen van de Bijlmervliegramp.

Door het toegezegde epidemiologische onderzoek te doen stoppen wist de minister te voorkomen dat de grote gelijkenis van gezondheidsklachten naar buiten kon komen. Door het onderzoek naar verarmd uraniumoxide te schrappen kan ook daar geen bewijsbare relatie met de Bijlmervliegramp worden gelegd.

Door dit alles kunnen Bijlmer betrokkenen geen aanspraak maken op schadeloosstelling voor de gevolgen van deze ramp. Zelfs niet op de normale sociale voorzieningen zoals de WVG, AWBZ of zelfs een WAO, omreden dat voor al deze voorzieningen een officiële ziekte met naam dan wel oorzaak bekent moet zijn. Ik denk dat zowel bij mij als bij vele Bijlmerramp betrokkenen, zo ook nabestaanden van niet erkende slachtoffers, de laatste hoop op U gericht is om de verantwoordelijken daar te brengen waar zij thuis horen en dat lijkt mij voor de rechter.

Velen onder ons zijn het rechtsgevoel volledig kwijtgeraakt, ook ik.

De mensen die hun leven hebben geriskeerd als mede de slachtoffers van deze tragische ramp zijn tot nu toe vertrapt en vernederd, terwijl de politici en ambtenaren die alles in het werk hebben gesteld om waarheden onder de tafel te krijgen zijn geridderd.

Wij worden nu voor ons leven opgesloten, onze sociale contacten zijn en worden ons afgenomen, ons inkomen zijn wij kwijt ...... U begrijpt hieruit wellicht dat ik U derhalve niet kan betalen voor Uw deskundigheid en eventuele bijstand, daarom doe ik een beroep op U als MENS MET EEN HART voor de medemens, die het RECHT wil laten zegen vieren.

Met vriendelijke groet en hoop op een spoedige reactie uwerzijds,

Hoogachtend:

André J. Bos

    Terug naar het begin
    Rubrieken Sociale Databank
    Kritiek op eigen nest vergt moed'
    Rechtspraak in een bananenrepubliek
    Na m'n mislukkingen: Beter laat dan nooit
    Leren leven met bedrog en rechtsongelijkheid?
    Mijn stokpaardje: Er is nog recht in Nederland ??
    Het Nederlands journaille: een stelletje kontkruipers
    De moord op Pim Fortuyn. Wie heeft er belang bij, Watson?
    Adviseur landsadvocaat Mr. Paris, beerput open over rechtspraak
    Na de verachtelijke moord op Pim Fortuyn: I saw a dead man win a fight
    Paul Quekel vraagt prof. Henri Beunders om publicatie van geweigerd stuk
    Pamela Hemelrijk in KN: 'Leren leven met bedrog en rechtsongelijkheid?'
    Arsenicum en oude Kok. Gevangenisstraf i.p.v. een commissariaat bij Shell
    Geschorst als redacteur van het Algemeen Dagblad wegens taartincident in Nieuwspoort
    Productie kankerverwekkend hout gaat gewoon door. Parlement weigert te reageren
    Pamela Hemelrijk: neemt actie tegen wolmanzouten; wat de politiek heeft laten afweten
    Aan die 13 MIO kilo Arsenicum en die 30 MIO kilo Chroom VI kan het niet gelegen hebben