Hartenkreet van oma Ada Busman

Moe van twee jaar ellende en eindeloos getouwtrek waarin mijn kleinzoon steeds verdrietiger werd heeft mijn zoon de knoop door gehakt en is tijdens een bezoek met hem gevlucht. Na de starten van de hulp van de William Schrikker groep (Jeugdzorg) begonnen de problemen.

Steeds weer waren er escalaties en maatregelen waarvan je je afvraagt, hoe komt men erop.
Mijn zoon zag hoe Jordy steeds verdrietiger werd en elke keer als hij de kans kreeg vroeg papa wanneer mag ik weer naar huis, heus ik zal heel lief zijn. Hij was niet graag in het tehuis waar de kinderslavernij nog in zwang was.

Het ging mijn zoon door hart en ziel te moeten horen hoe hij behandeld werd. Hardvochtig met een methode die met leest in verhalen van weeshuizen uit de middeleeuwen. Ik heb bewijzen dat dit niet alleen met mijn kleinzoon gebeurde, maar ook met anderen gebeurt. Klachten werden met een handgebaar afgedaan. En dan is op een gegeven ogenblik de maat vol.

Woensdag mocht hij Jordy zien. Omdat hij op de motor was en Jordy achterop met hem meeging heeft hij, de begeleiding in auto, kunnen afschudden en is samen met hem de vrije wereld in getrokken.

Waar ze nu zijn en wat ze doen? Ik weet het niet, wel weet ik absoluut zeker, dat het goed gaat met Jordy en dat zijn vader alles zal doen om hem een goede toekomst zonder WSG te geven (en ik hoop dat het zal lukken om ongezien te blijven)

Ada Busman, Oma van Jordy

Mijn dank gaat uit naar pastoor R. Schols, die ons steeds heeft gesteund