Ik kies voor het leven. En U ?

Waartoe zijn wij op aarde?

Toen wij jong waren, hebben wij deze vraag als eerste uit ons hoofd moeten leren.

Je zou je dus om deze zo originele vraag - als je ouder bent - eigenlijk niet meer druk moeten maken. Maar toch?

Ik heb deze vraag op mijn eigen manier beantwoord:

Hemel.

• Wij hoeven de hemel niet te verdienen.
  
• Wij krijgen hem voor niets, als wij geboren worden.
  
• Wij moeten alleen zorgen, dat wij hem niet verliezen.

Het antwoord hierop is simpel: WIJ MOETEN KIEZEN VÓÓR HET LEVEN ...

Time is money. Money is time. Dit houdt in dat iemand die veel geld heeft, ook veel "tijd" tot zijn beschikking heeft. Die "tijd" kan hij op zijn manier invullen. Hij kan hierbij kiezen voor een materiële of een geestelijke weg. Uiteraard behoort een mix van beiden ook tot zijn mogelijkheden.

Voor GOD zijn alle mensen gelijk.

Dit schept om die reden de vanzelfsprekende plicht, dat diegenen die beschikken over veel geld - dus "tijd" -, de minder bedeelden dienen te helpen voor het bereiken van een goed geestelijk leven. Zij die om welke reden dan ook dit vele geld verdienen, krijgen dit indirect door de inzet van ons aller rijkdom: moedertje AARDE. Adel verplicht. Dus wat belet hen om dit ook te doen?

Het kapitaal heeft door de eeuwen heen de mensen meestal ongelukkig gemaakt. De hang naar materiële rijkdom heeft gezorgd, dat een kleine bevoorrechte groep mensen hele volkeren - in naam van wie dan ook - ongelukkig maakte.

In Amerika werden de Indianen beroofd van hun land. Amerika werd het beloofde land voor de nieuwkomers en nieuwe eigenaars van de grond. Amerika werd het geroofde land voor de oorspronkelijke bevolking - de Indianen - de eigenaars van oudsher van de gronden.

Hetzelfde gebeurde op andere plaatsen. Hele gebieden in Afrika zijn hier een voorbeeld van geweest. Zowel de Indianen, de bewoners van Afrika, alsook de vele andere volkeren werden beroofd van hun materiële en meestal ook geestelijke rijkdom. Dit was mijns inziens te bestempelen als een misdaad tegen de mensheid. Maar wie ben ik, om dit te zeggen?

De U.S.A. heeft zijn grondwet. Doch voordat deze grondwet er was, waren er reeds bij de toenmalige bewoners hun eigen wetten. Wij zien heden, dat elk land pretendeert zijn/haar eigen democratische grondwet te hebben. Maar wat houdt dit in de praktijk in?

Wij kunnen zien, dat deze grondwetten per land kunnen veranderen. Hierdoor wordt duidelijk, dat wat in een land als democratisch wordt beschouwd door de machthebbers, in een ander land als ondemocratisch wordt beschouwd en ervaren. Per definitie bestaan er géén democratische wetten: Dus ook geen democratie. En wel om de eenvoudige reden, dat diegenen die deze democratische wetten uitvaardigen, zelf op ondemocratische wijze op deze wereld zijn gekomen. Niemand werd gevraagd om geboren te worden.

Onder de vlag van de democratie willen de machthebbers die aan het bewind zijn, hun macht en zienswijze continueren. Enerzijds leidt dit tot vergroting van hun macht en materiele rijkdom. Anderzijds wordt de staatsschuld van de gewone burger maar elk jaar groter. Door deze tegenstelling zien wij, dat onder de paraplu van de democratie, de mens in het algemeen wordt gebruikt als een verlengstuk van de "machines" om de winsten van de machthebbers te vergroten. Op hetzelfde moment, dat die zelfde mens aan dit systeem géén "positieve" bijdrage kan leveren, wordt hij afgedankt.

Hij is op dat moment voor de machthebbers niet meer interessant en belandt vervolgens in een vangnet van deze machthebbers: De sociale diensten, maatschappelijk werk en het rechtsysteem. Dit vangnet wordt weer betaald uit de winsten van deze machthebbers en hebben tot doel te zorgen, dat de maatschappelijke orde vooral niet wordt verstoord. Als je hiertegen protesteert, wordt je als lastig ervaren. Met alle gevolgen van dien. Er wordt dus niet meer en minder van diegene verwacht, dat hij of zij rustig blijft en vooral de situatie accepteert.

De machthebbers interesseren zich niet voor de werkelijke opdracht van de mens op deze wereld: Mede zorgdragen voor een rijk geestelijk leven. Zodat de mens op een positieve wijze relaties kan aangaan en zich zo gelukkig kan voelen. De machthebbers kiezen voor het zogenaamde "economische model". Hierdoor wordt door deze kleine groep rijken het materiele verheven boven onze eigen - ons allen toebehorende - aarde en het geestelijk leven van de mens. Ook dit is mijn inziens een grote misdaad tegen de mensheid. Men kiest niet voor het leven, men kiest voor het geld.

Ik kan mij om die reden dan ook niet onttrekken aan de idee, dat de huidige wetgeving gebaseerd is op het stuk maken van het collectieve dat de mensen van oudsher bindt: Het gezin. Hierdoor wordt de mens hoe langer hoe meer een EENLING. Die zich eenzaam voelt met veel of weinig geld, dat hij door het huidige systeem maandelijks toegestopt krijgt. Het is daarom ook, dat ik mij niet aan de indruk kan onttrekken, dat het succes van de machthebbers gelegen is in het labiel maken van de oorspronkelijk stabiele populatie. Om vervolgens deze labiele populatie als stabiel - volgens inzichten van de machthebbers - te doen functioneren.

De tijd van het materialisme en egoïsme viert n u hoogtij. Dit leidt tot een heilloze weg, waarbij de ene groep nog rijker wordt en de andere gebruikt en armer wordt. Triest is het, dat mensen die het materieel goed gaat, meestal reeds veel geestelijk leven hebben ingeleverd. Zonder dat zij dat zelf nog niet eens beseffen. Op het moment, dat zij door omstandigheden uit deze materiele welvaartsboot vallen, beseffen zij dit eerst. Bijgevolg komt bij deze groep mensen de klap nog harder aan.

In 1980 schreef de huidige Prof.dr. Hans Achterhuis reeds in zijn boek "De markt van welzijn en geluk", zijn kritiek op de hulpverlening. Hij veegde toen reeds de vloer aan met de hulpverlening met als stelling: "Het aanbod aan hulpverlening schept steeds meer vraag en noden. NIET ANDERSOM !!" En wat doet het parlement en die hulpverlening NU met deze kritiek? Juist,... niets ... Men gaat door met het monddood maken van hun cliënten en doet daarbij net of hun neus bloedt.

De gezinstherapeut Bert Ankersmit wijdt aan een facet hiervan óók aandacht in zijn boek "Het huwelijk: een thuis zonder fundament". In dit boek legt de schrijver de ware oorzaken van de huwelijksconflicten bloot. Als belangrijkste oorzaak noemt hij de innerlijke leegte, waaraan velen lijden. Deze innerlijke leegte vindt haar oorsprong in hedendaagse culturele opvattingen, die in de hand werken dat men vervreemd raakt van zijn innerlijk leven. Daardoor ontbreekt het de mens voor zichzelf en voor anderen aan een houvast voor liefde en respect. De fundamenten voor iedere intieme relatie.

De schrijver klaagt fel hulpverleners, politici en vertegenwoordigers van het justitiële apparaat aan die, in plaats van de mensen bij nood bij te staan, door onjuiste uitgangspunten bij hun werk, mismanagement en persoonlijk falen, de problemen alleen maar groter maken.

De moraal van dit alles is, dat wij collectief moeten stoppen met ons op te offeren voor het "materialisme". Een stap in deze richting zou kunnen zijn, dat de winsten voor een deel gestopt dienen te worden in het weer doen opleven van de kwaliteit van het leven: Ons geestelijk leven. Dit houdt tevens in, dat de productiespiraal dient te worden afgeremd. De natuur en de mens dienen weer een periode van werkelijk LEVEN tegemoet te gaan.

Het is daarom goed om tot slot te denken aan mijn visie "Zonder Iets".

Zonder Iets.

• Ik kwam op deze wereld zonder iets.
  
• Ik ga van deze wereld zonder iets.
  
• Daarom geniet ik n u van de mooie dingen van het leven.

Opgedragen aan mijn zoon INGMAR.
Hij wordt vandaag 11 jaar jong. Je PAPPA, Hub.

28 april 1991.

......................................................................

Hub. M.W.E. Steinbusch.
Rooseveltlaan 22
6191 VX BEEK-LB
Copyright

E-mail: dominee@sultan.xs4all.nl

......................................................................

Met vriendelijke groet, Hub