In 1990 krijgt de Fiscus van toenmalig minister van Financiën Kok opdracht om managementvergoedingen harder aan te pakken. Er zijn van die mensen die dan ambtshalve aanslag van een miljoen tweehonderdduizend gulden krijgen.
De man over wie dit stukje gaat, vocht terug met de beste advocaten en fiscalisten. In 1995, toen de Fiscus inmiddels met rente tot een naheffing over deze vordering was gekomen van bijna twee miljoen gulden, ging de aanslag van tafel. De Fiscus haalde bakzeil maar weigerde de man die ten onrechte was aangeslagen, te vergoeden voor de specialisten die namens hem de strijd waren aangegaan. Paul Quekel, want zo heet de hierboven beschreven ondernemer, had inmiddels zo'n zeshonderdduizend gulden uitgegeven aan honoraria.

't Zou tot 2002 duren alvorens de Fiscus hem na jarenlang procederen uiteindelijk een ton schadevergoeding bood, op voorwaarde dat hij af zou zien van iedere verdere aanspraak. Paul Quekel, verarmd en ook suf geprocedeerd vanwege een zaak die hier even verderop aan bod zal komen, kon een failliet alleen afwenden met die schamele honderdduizend gulden en ging door de knieën.
Maar laten we elkaar geen mietje noemen; de Fiscus legt U in het kader van één of andere campagne om de minister van Financiën publiekelijk schone handen te bezorgen, een onredelijke aanslag op. Daarna is 't de Fiscus die bepaalt dat U niet de beste specialisten mag inhuren om Uw recht te halen. De Fiscus heeft liever dat U één pro-deo advocaat inhuurt, want dan wint U nooit, 't Is dus de Fiscus die U knevelt en daarna bepaalt hoe hoog de schade is die U door die overweldiging opliep.

Quekel is het vleesgeworden voorbeeld van de zegeningen waartoe het kapitalisme leidt. Niet afkomstig uit de heffe des volks maar evenmin met een gouden lepel geboren, heeft 'ie door keiharde avondstudie en door risico's te nemen zijn scherpe verstand eind jaren '80 te gelde gemaakt. Een anarchistische CDA'er die voortdurend overhoop ligt met zijn partij en die een CDA-burgemeester op diens verzoek prive fl. 5000,- per maand gaat betalen 'wegens adviezen' om daar na een paar maanden weer mee te stoppen, 'want waarom eigenlijk?'
Voor de rest van dit verhaal is 't van belang zulks goed in het achterhoofd te knopen; Paul Quekel is een man van het volk. En zijn vele vijanden zijn dat niet. Ik hou niet van demagogische prietpraatjes over de ongelijkheid van deze wereld, maar ben tegelijkertijd gepokt en gemazeld genoeg in het Wassenaerse om de samenzwering van het bekakte geld tegen de man alleen van eenvoudige komaf voor mogelijk te houden.

Rond '89 had Quekel gedwongen door de Rabkbank zijn bedrijf moeten verkopen. In 1987 had de Rabobank zijn bedrijf getaxeerd op 48 tot 52 miljoen. Onder druk van de Rabobank ontvangt Quekel begin 1989 nog maar 6 miljoen voor zijn aandelen. Met dit geld op voorspraak van zijn adviseur in een Delta Lloyd Fonds geinvesteerd.Meneer Raué van Delta Lloyd stelde hem fl. 800.000,- te steken in een Investment-Fund van zijn club als oudedagsvoorziening, later nog te vermeerderen met een tonnetje voor de kinderen. Enfin, van het één komt 't ander, en Quekel wordt lekker gemaakt met een onroerendgoedportefeuille Van Delta Lloyd te Waalwijk; 48 woningen, 4 winkels en nog wat ander OG, met zogezegd 'een klein beetje achterstallig onderhoud'. Dat blijkt tegen te vallen, maar dat wist 'ie niet toen 'ie op voorspraak van Delta Lloyd een miljoenenhypotheek afsloot bij Delta Lloyd om dit onroerend goed aan te kopen. Eerst nog uit prive vermogen 1,6 miljoen gulden gestort in nieuwe fondsen bij Delta Lloyd. En zijn oudedagsvoorziening moest als zekerheid verbonden worden aan de hypotheek.

Wat gebeurt er? Quekel moet honderduizenden guldens extra ophoesten wegens achterstallig onderhoud, kan dat niet, ziet zich de woningen door de druk van Delta Lloyd afgenomen en gaat procederen.
En nu begint 't; dat een ondernemer zich - gejaagd door de winst - liet overhalen om te beleggen in een Delta Lloyd-fonds dat niet de Nederlandse maar wél de Duitse, Franse, Belgische enzovoort Fiscus tilt met een dubieuze constructie, en vervolgens genaaid wordt door het bekakte gajes dat hem zijn eenvoudige komaf heeft ingepeperd ("Ik mag erbij horen!"), ik juich dat niet toe maar lig er ook niet wakker van.
Wie wel 'ns heeft rondgekeken in de wondere wereld van de CV-film-financiering weet dat juist Delta Lloyd met alle mogelijke illegale middelen uit de trog probeerde te graaien.

Het akkefietje dat Delta Lloyd had met producent Leon de Winter - niet bepaald mijn vriend of lichtend voorbeeld - was een aardig staaltje van machtsmisbruik. Maar dat diezelfde Quekel in het juridische gevecht dat volgde letterlijk kapot geprocedeerd wordt door een organisatie die uit ongeveer vierhonderd afzonderlijke B.V.'s bestaat - Delta Lloyd dus - maakt een travestie van onze veel bejubelde rechtsstaat. Quekel zit nu zo aan de grond dat 'ie - alweer gestuit op een Delta Lloyd-BV die zich verschuilt achter een zusteronderneming - de achtduizend gulden griffierecht niet meer kan ophoesten die tot vervolging van de volgende Delta Lloyd-BV zou moeten leiden.
Duizelt 't U al?
Mij wel, en vele advocaten met mij. Want de Quekel-papers beslaan vele strekkende meters. Er is maar één zaak waaraan de jacht op Quekel doet denken; aan die op Willem Oltmans, die dertig jaar nodig had om aan te tonen dat de NSB'er Luns hem het beroepsleven onmogelijk had willen maken. Quekel lijkt ook op Willem hierin dat 'ie met fotografische nauwkeurigheid procesdata en ontmoetingen oplepelt. Het onrecht Quekel aangedaan is minstens zo flagrant als dat wat Oltmans overkwam. Maar het verschil blijft natuurlijk dat Oltmans, zittend in de Bijstand en woonachtig op een krot, de allure van een aristocraat uitstraalde. En bijvoorbeeld altijd verzekerd was van de onvoorwaardelijke steun van juffrouw Pasman, juriste te Amsterdam, die haar halve loopbaan van de geachte confrères had mogen vernemen: "Je bent gek dat je die zaak doet..."
Zij werkte voor niks, omdat... ja, waarom eigenlijk?
Omdat ze meende dat een man van zijn rechten werd beroofd.

Quekel, man van het volk, géén deftige uitstraling en behept met een zachte G., vocht door met dure advocaten. Zo'n dure advocaat was meester Knoops, die staande de vergadering verklaarde: "Meneer Quekel, een harde zaak. Die gaan we voor U winnen in twee jaar."
Knoops mag graag hoog opgeven over de ethiek van het recht, maar is toch vooral in business voor de centjes. Als ik denk aan de 35.000 Euro die de goede man onlangs nog in rekening bracht bij mijn vrienden van de LPF, als 'voorschot' op het korte geding dat tegen mijn persoon'tje aangespannen zou worden, glijdt een glimlach over mijn gezicht.

Knoops' gestuntel en geblunder in dat akkefietje, maakte vooral duidelijk dat meneer niet in de eerste plaats het belang van zijn cliënt diende, noch in de tweede plaats trouwens, en geen kaas heeft gegeten van de subtiliteiten die het mediarecht zo aardig maken.
Maar vast heel goed op ander vakgebied.
Dat de LPF - net subsidie binnen per Kamerlid voor 'research en Wetenschappelijk onderzoek' - gemeenschapsgeld aanwendt om een juridische praatjesmaker te spekken, wie ben ik om me daar over op te winden?
Juist onze Mat Herbens willen bedriegen en bedrogen worden.
Maar voor Quekel was 't een zaak van Erop of Eronder, zowel mentaal als financieel. Al spoedig bleek dat meester Knoops geen tijd meer had voor deze gecompliceerde zaak en het dossier overdroeg aan zijn echtgenote. Hier past een moment van ontroering; Carrie Knoops-Hamburger is nu niet bepaald het neusje van de zalm als 't gaat om juridisch vakmanschap.

Zoals een geachte confrère 't uitdrukt: "Carrie is vooral een luisje van de reservebank, maar daarom niet minder sympathiek!"
Bij een verhuizing van kantoor Knoops bleek Carrie zomaar een paar meter dossier Quekel te zijn vergeten. Zij dagvaarde bovendien de verkeerde BV van Delta Lloyd, waardoor de hele zaak na jaren in wezen opnieuw kon beginnen.
Ik geloof niet dat we Carrie veel kwalijk kunnen nemen. Zij is - acht jaar ouder - dol op haar man, met wie ze kopjes koffie bij de Bosbaan placht te drinken, opdat meester Knoops, nu ja, zich terug kon trekken tussen de duistere stammen van het Amsterdamse bos, alwaar prettige gevoelens een uitweg vonden in... Enfin, laat ik mij niet bezondigen aan wat de overlevering ons vertelt. Mij gaat 't om het menselijk aspect van een verliefde vrouw die ver boven haar juridische macht tilt en onvermijdelijk met pitbull Quekel in conflict komt.

Quekel: "Het is juist dat die juridische strijd momenteel stil ligt. Ik werd bijgestaan door de befaamde meester Knoops en zijn echtgenote Mr Knoops-Hamburger te Amsterdam. Nadat zij de laatste fl. 43.000,- uit mijn zak had getroggeld en de procedure niet opschoot, bleek er opeens sprake te zijn van een vertrouwensbreuk, toen ik opmerkte dat Knoops verantwoordelijk was voor het feit dat volgens de advocaat van Delta Lloyd, meester P. Wanders van Boekel & De Nerréé, de verkeerde vennootschap was gedagvaard, aannemende dat de advocaat van Delta Lloyd zulks terecht in de procedure had aangevoerd. Er zijn overigens meer dan 440 Delta Lloyd NV's en BV's."

In een brief die zich bevindt in het archief van juridisch onderzoeker Piet van den Akker te 's-Hertogenbosch, zinspeelt Mevrouw Knoops-Hamburger bij Nationale Nederlanden - verzekeringsmaatschappij waar de meeste advocaten zich indekken tegen de financiële gevolgen van door hen begane blunders - op een mogelijk door haar dienen te betalen zes miljoen Euro, zijnde Quekel's vordering aan Delta Lloyd. Ik citeer Van den Akker: "Er staat in dat ze die zes miljoen waarschijnlijk moet betalen."
Arme Carrie.
Quekel: "Delta Lloyd is ontstemd geraakt door het feit dat ik op alle mogelijke manieren aan de buitenwereld kenbaar maak dat Delta Lloyd niet alleen een beursfonds is, maar daarnaast een ??? organisatie in de zin van artikel 140 Wetboek van Strafrecht. Ik baseer mijn standpunt op de algemeen beschikbaar gekomen informatie dat Delta Lloyd een schikking heeft getroffen met het Openbaar Ministerie naar aanleiding van door Delta Lloyd verstrekte leningen met een oneigenlijk doel; bewuste belastingontduiking."

Levendig staat Quekel nog de parapluei-hypotheek voor ogen die hem op voorspraak van Delta Lloyd werd verleend teneinde te investeren op aanraden van dezelfde club in, zoals gezegd, sleetse panden.
Dom, jawel, maar is het handelen van Delta Lloyd met z'n massage van Quekel ook niet vooral een bewijs van kwade trouw?

Een ondernemer en zijn premier

Maar Paul Quekel komt niet uit 't Gooi, heeft geen column in de kwaliteitscourant en verschijnt niet op TV.
De lul dus en vogelvrij voor naar corruptie riekende rechters.
Je mag 't niet zeggen, en 't is natuurlijk verre van mij om infame vriendjespolitiek te suggereren, maar zou 't kunnen dat onze Weledelgestrenge Gisolf wel 'ns een vorkje prikt tijdens het maandelijkse Heinken-beraad in "Excelsior ? En zou 't kunnen dat de edelachtbare zich dan wel 'ns verstaat met Niek Hoek, hotemetoot bij Delta Lloyd?
Ach, laat ik nu niets strafbaars zeggen.
Toen Quekel naar Kamerleden E-mailde "Mag een frauderend Delta Lloyd een ??? organisatie worden genoemd?" en "Delta Lloyd ??? organisatie?", nam Gisolf bij vonnis Quekel zijn vrije meningsuiting af.

Is 't geen tijd dat wij, eenvoudige lezers van "De Gezonde Roker", diezelfde vraag namens hem gaan stellen?
Want Quekel's vrije meningsuiting is de Uwe of de mijne.
Natuurlijk heeft Delta Lloyd het geld om jarenlang door te procederen, advocaten een vette worst voor te houden en met veel juridisch gedaver de eenling - een gek uit Brabant die niet bang is voor de hoge heren uit Wassenaar - te vermalen Maar mij is wel 'ns verteld dat de Wet voor allen gelijk is, dus ook voor Quekel met z'n weigering om te buigen.
Dat het leven van Quekel verwoest is, dat 'ie financieel aan de grond zit, dat zijn bodemprocedure tegen Delta Lloyd op de slaaprol staat wegens onvermogen om de juiste advocaat te betalen...'! maakt zijn tegenstander niet minder louche en balancerend op de rand van de Wet. Dat Delta Lloyd blijkbaar edelachtbaren in de zak heeft om niet 'een ??? organisatie' te mogen worden genoemd, zal mij niet weerhouden: 'Is Delta Lloyd een ??? organisatie? En mag een frauderend Delata Lloyd een ??? organisatie worden genoemd?"

Misschien moest ik Youp van 't Hek maar 'ns als getuige oproepen mocht Delta Lloyd zo onverstandig zijn mij voor de rechtbank te dagen wegens het stellen van een eenvoudige vraag. Ik tel mijn zegeningen dat edelachtbare Gisolf geen vonnis meer wijst.
Misschien moeten wij, eenvoudige burgers, maar 'ns de telefoon ter hand nemen en namens Quekel een enkele vraag stellen. Ons eerste belletje zou moeten gaan naar Gerrit Engelgeer, advocaat en tot voor kort raadsman van het zwarte schaap; 020-5148111. Of naar Quekel zelf: 0416-563055.
Engelgeer bezweert: "Drie van deze zaken en je bent failliet."
Wie kan de lopende zaken van Quekel betalen, zodat in ieder geval de bodemprocedure tegen Delta Lloyd weer wordt vlot getrokken?

En met betrekking tot hetzelfde nummer; zijn er nog journalisten in Nederland die zich ergens voor interesseren? Want publiciteit is het enige wat Quekel kan redden tegen de oplichters van Delta Lloyd.
En ach, als we dan toch bezig zijn; Quekel's helletocht staat beschreven op website http://www.mstsnl.net/quekel/quekel-7.htm. Zoekt en Gij zult vinden, journaille.
Wij eenvoudige lezers willen natuurlijk ook wel 'ns een verstandige beleggingstip. Juist bij Delta Lloyd weten ze daar alles van. In Wassenaar wonen twee boven-ieder-geplaatsten uit de Raad van Bestuur van die club; Niek Hoek, Duinweg 14, 2243 GH Wassenaar, 070-5141340 en ex bestuursvoorzitter Hans Eric Jansen, Konijnenlaan 17, 2243 EM Wassenaar, 070- 5179960, die graag hun kennis met U delen!
Verzuim niet te informeren naar het Delta Lloyd Investment-Fund. En vraag ook 'ns of ze bij Delta Lloyd nu echt een boterham minder eten als ze Quekel fatsoenlijk zouden hebben behandeld? En waarom zou U niet 'ns E-mailen met Uw volksvertegenwoordiger? http://www.tweede-kamer.nl/applicaties/leden/index.jsp. Kunt U gelijkertijd zien welk kamerlid bereikbaar is voor U.

Delta Lloyd is een organisatie die met al z'n B.V.'s tenminste de indruk wekt verstopper'tje te spelen. Zou de Wet niet moeten worden gewijzigd om zulke verschuilpraktijken tegen te gaan?
Wat ben ik toch naïef...
De droom van alle mensen is vooruit te komen, ongeacht achtergrond, huidskleur, geloofsovertuiging of sociale klasse, 't Is mijn stellige overtuiging dat Paul Quekel niet alleen op vorstelijke wijze genaaid is, maar ook Uw en mijn voorbeeld zou kunnen zijn van iemand die tegen beter weten in is blijven geloven in de Rechtsstaat. We kunnen hem daarom uitlachen - en hoofdschuddend boven onze borrel zullen we dat ook wel doen - , maar toch word ik daar een beetje misselijk van. 't Is te makkelijk.

Binnenkort hoop ik het Meester Knoops-Fonds op te richten ter ondersteuning van de juridische wegen die Quekel zal moeten blijven bewandelen. Of hoopt de edelachtbare Gisolf eigenlijk dat zijn veroordeelde door wanhoop gedreven zijn recht gaat halen, een geweer ter hand neemt en gaat jagen op de Konijnenlaan te Wassenaar?
Ik kan me dat niet voorstellen.
Een rechtsstaat die een kapotgemaakte ondernemer ook nog van zijn vrije meningsuiting berooft.. Hoe ver reikt de macht van het kapitaal van Delta Lloyd eigenlijk?
Quekel heeft bijna 3,2 miljoen in het Delta Lloyd Fonds geinvesteerd en na meer dan vijf jaar in een periode dat Delta Lloyd een gemiddeld rendement van 16% per jaar publiceerde 2,854 miljoen teruggekregen waarmede een gedeelte van zijn paraplui hypotheek werd ingelost. Een negatief rendement van meer dan 300 duizend gulden. Buiten het werkelijke verlies op de einddatum van zo'n 6 miljoen euro.
't Is adembenemend.

Theo van Gogh